Doorzoek hier de website

Gods voorzieningen

image441God is een God van wonderen

Dat zien we om ons heen in de natuur, in de kosmos, in ons eigen lichaam, overal.
En iedereen maakt wel eens omstandigheden mee waarvan hij of zij zegt: “dat is geen toeval meer”.
Er is een God die van ons houdt, een goede herder, een echt goede herder voor wie zich aan Hem toe durft toe te vertrouwen.

Ik heb vaak wonderen in mijn leven ervaren. En het is niet zo dat je een ‘goeie’ christen moet zijn om wonderen in je leven te ervaren. God is een God van genade. En misschien hebben zwakke christenen juist meer wonderen nodig om overeind te blijven. Maar het is ook zo dat we meer wonderen gaan ervaren naarmate we het geloofsavontuur aan willen gaan: ‘risico’s’ nemen, op God vertrouwen in plaats van op allerlei natuurlijke dingen, ‘waagstappen’ nemen, die achteraf geen waagstappen blijken te zijn.
 

Kleding

Wie kent niet het verhaal van de rijke man en de arme Lazarus. Als er gesproken wordt van de rijke man denken we niet snel aan onszelf. Maar het schijnt dat bijstandtrekkers in Nederland tot de 2% rijkste mensen van de wereld behoren…

image428Arme mensen ervaren vaker Gods ingrijpen in hun leven dan diegenen die alles zelf kunnen kopen. Voor ons wordt gezorgd, wij zijn rijk en denken daarbij niet aan God.
Op een dag besloot ik geen kleren meer te kopen, maar hiervoor op God te vertrouwen, gewoon als oefening in geloof.

Na een maand of twee werd het toch wel wat moeilijk om bij deze beslissing te blijven: geen goeie broek meer. Ik was gedwongen naar de winkel te gaan, maar ik voelde me helemaal niet lekker toen ik erheen fietste. Toen ik de winkel binnen ging was ik zó onrustig dat ik de winkel uit vluchtte en gauw naar huis ging. Thuis gekomen zag ik aan de achterdeur een plastic tas hangen met twee nieuwe spijkerbroeken erin. Ik was onder de indruk. Twee weken later kwam ik er achter dat een vriend ze daar voor mij achtergelaten had. Op het moment dat ik naar de winkel was gegaan, was hij langsgekomen. Hij had die broeken voor hemzelf gekocht, maar ze bleken te klein en toen had hij aan mij gedacht.

Maar ja, hoe kan God sokken en onderbroeken geven bijvoorbeeld? Nou, onderbroeken had iemand ook eens te klein gekocht.
Vaker gaf ik Bijbelstudies bij zigeuners. Er waren eens gasten daar die zo blij waren met mijn preek dat ze me twintig paar nieuwe sokken gaven (zij handelden daarin), genoeg dus om daar weer van uit te kunnen delen.

Op een dag was ik bij de leider van onze kerk en ik vertelde hem dat ik voor schoenen eigenlijk geen geloof had, die had ik wel een keer moeten kopen. Toen we de deur uit liepen stonden er een paar Mefisto schoenen en sandalen op de stoep bij het vuil; ze waren praktisch nieuw…en ze pasten!

Toen de schoenen en ook de sandalen versleten waren besloot ik nieuwe sandalen te kopen – ik kon er zo niet meer bij lopen. Toch ging ik even op mijn knieën en zei: “Heer, ik moet wel sandalen kopen nu, misschien vindt U dat geven nu welletjes geweest, maar ik vraag U toch om sandalen”. Ik liep naar buiten om naar het gemeentehuis te gaan. Aan de overkant riep een overbuurman mij en zei ”ik heb wat voor je”. Hij hield twee sandalen omhoog. “Ik hoef ze niet te passen”, zei ik hem, “die passen mij”. Ik bedankte hem en vertelde dat ik er net voor gebeden had. Hij keek me wat vreemd aan.

Toen die weer op waren bad ik weer om sandalen, maar ging toch naar de winkel om ze te kopen. Diezelfde week gaf een vriend mij splinternieuwe sandalen van buffelleer en een andere vriend gaf mij diezelfde week ook een splinternieuw paar van een duur merk. God heeft me even voor schuld gezet…

Na tien jaar voelde ik dat deze periode voorbij was, dat ik weer zelf mijn kleren kon kopen. Maar ik kan het toch niet laten om bij het winkelen God te betrekken om hele goeie dingen voor weinig geld te vinden.

Jezus zei tegen zijn leerlingen: Om deze reden zeg ik tegen jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Want het leven is meer dan voedsel en het lichaam meer dan kleding. 

Kijk naar de raven: ze zaaien niet en oogsten niet, ze hebben geen voorraadkamer en geen schuur, het is God die ze voedt. Hoeveel meer zijn jullie niet waard dan de vogels! Wie van jullie kan door zich zorgen te maken één el aan zijn levensduur toevoegen? Als jullie dus zelfs het geringste al niet kunnen, waarom maken jullie je dan zorgen over de rest?

Kijk naar de lelies, kijk hoe ze groeien. Ze werken niet en weven niet. Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen? Ook jullie moeten niet nadenken over wat je zult eten en wat je zult drinken, en jullie moeten je niet door zorgen laten kwellen. De volken van deze wereld jagen die dingen na, maar jullie Vader weet dat je ze nodig hebt.

Zoek liever zijn koninkrijk, en die andere dingen zullen je erbij gegeven worden. Vrees niet, kleine kudde, want jullie Vader heeft jullie het koninkrijk willen schenken. Verkoop je bezittingen en geef aalmoezen. Maak voor jezelf een geldbuidel die niet verslijt, een schat in de hemel die niet opraakt, waar een dief niet bij kan en die door geen mot kan worden aangevreten. Waar jullie schat is, daar zal ook jullie hart zijn.(Lucas 12:22-34)
 

Aalbessen

Van een uitkering leven is niet altijd makkelijk, vooral niet toen met 4 kleine kinderen.
Ik ben gek op aalbessen en het was de tijd van de aalbessen, maar die dingen werden nogal duur verkocht dus besloot ik ze maar niet te kopen.

“Ach Heer, ik heb zo’n zin in aalbessen”, zei ik ’s morgens.
Tussen de middag werd er gebeld. Een man die ik niet kende stond voor de deur. Hij hield twee kistjes aardbeien in zijn handen. “Hier, dat is voor jullie, dat is overgebleven van de veiling”, zei hij verlegen en ging weer weg.
Ik stond perplex, ik voelde de liefde van God en dat ontroerde me. Ik moest wel een beetje lachen want het waren geen aalbessen. Schijnbaar had God niet het hart van iemand die aalbessen heeft kunnen bewerken. Maakt ook niet uit, ik was dankbaar en de kinderen en ik hebben heerlijk gesmuld.
Een paar uur later werd er weer gebeld. De vrouw van de dominee stond voor de deur. Ik kende ze wel, maar ze waren nog nooit bij mij thuis geweest. In haar hand hield ze een grote plastic draagtas vol met aalbessen. ”Dat is voor jullie”.
Die “kleine” wonderen! Als een verlamde voor mijn ogen was opgestaan, dan had het niet meer indruk op mij kunnen maken dan dit teder gebaar van liefde.
Kijk naar de raven: ze zaaien niet en oogsten niet, ze hebben geen voorraadkamer en geen schuur, het is God die ze voedt. Hoeveel meer zijn jullie niet waard dan de vogels! (Lucas 12: 24)

  

Tienden

Stel mij maar eens op de proef – zegt Jahweh van de hemelse machten. Breng alle tienden naar mijn voorraadkamer, zodat er voedsel in mijn tempel is, en zie dan of ik niet de sluizen van de hemel voor jullie open en zegen in overvloed op jullie land laat neerdalen. (Maleachi 3:10).

“Ach, ik heb vergeten mijn tiende te betalen”. Ik heb de gewoonte een tiende deel van mijn inkomen aan de kerk te geven. Met mijn uitkering was dat f 150,- per maand en ik was twee maanden vergeten te betalen. Ik keek in mijn portemonnee: er zat f 310,- in en dat was alles wat ik bezat. Het was 15 december, tien dagen vóór kerstmis en we waren met z’n vijven: mijn vrouw, 3 kindertjes en ik. Ik hief mijn ogen op en vroeg : “Kan ik dit wel doen Heer?”
Ik ervoer een “ja” als antwoord. Direct maakte ik het over en trilde van opwinding en verwachting van wat God zou gaan doen.

De volgende dag gingen we bij vrienden op bezoek. We hadden hier niets over verteld. Toen we weggingen kregen we een zak vol met etenswaren uit hun tuin mee.
De dag daarna waren we in de kerk. Negen maanden ervoor had ik iemand wat verkocht en hij had het steeds niet betaald. Hij gaf het uit zichzelf en voegde er geld aan toe omdat we zo lang hadden moeten wachten; het was een bedrag van f 100,-. Maandagmorgen kwam een vroege kerstkaart in de bus met f 100,-. Diezelfde week kregen we f 350,- van sociale zaken vanwege een naberekening, en nog een paar verrassingen. Op wonderlijke wijze hadden we ineens f 1300,- ontvangen. Onze kleine schulden konden we daarmee ook direct afbetalen.
God doet wat hij belooft!
 

Vluchtelingenwerk

Als we God willen dienen zal Hij altijd zorgen dat we het materiaal daartoe hebben. Jarenlang heb ik vluchtelingen naar de kerk gebracht en had dus altijd een auto nodig.
Op een gegeven moment besloot ik, nadat ik een paar jaar busjes had kunnen lenen, zelf voor een busje te bidden. Ik bad en bad maar, maar kreeg er geen. Uiteindelijk bad ik: ‘Heer, als u me geen busje wilt geven, geeft U me dan minstens een klein autootje!’ Zaterdagavond riep ik die noodkreet uit en maandagmorgen belde iemand mij op; ‘Wil je een auto hebben?’ Ja dus. Ik weet niet eens meer wat voor ‘n merk het was, maar het reed trouw, totdat de trouw op was… Ondertussen bleef ik voor een eigen busje doorbidden. ‘Heer, geef me alstUblieft 40.000 gulden.’ (Dat leek me een redelijk bedrag.) En op een gegeven moment ontving ik 20.000 gulden. Maar voordat ik een busje gevonden had en voordat het eindelijk door de rompslomp van het invoeren heen was, was het vervoer weer in nood gekomen. ‘Heer, alstUblieft een auto.’ Een dag later kreeg ik een Opel ‘duur’, die reed dus te duur en die heb ik later weer weggeven aan christenen die geen vervoer hadden. ‘s Morgens weer: ‘Heer, alstUblieft een auto,’ en drie uur later stond er weer een voor de deur (oefening in gebed baart kunst). Met deze Ford Taunus heb ik kunnen rijden totdat het Volkswagenbusje beschikbaar was. Halleluja!

Nu bleek waarom ik nooit eerder zelf een busje had gekregen. De belasting lag veel te hoog. Maar net twee maanden voordat God me het geld gaf om er zelf een te kopen was de wet veranderd, zodat busjes op geel kenteken een camper kunnen worden en nog maar een kwart van de belasting hoeven te betalen. Dus heb ik gauw een camper van dit busje gemaakt en nog plaats overgehouden om zeven personen mee te kunnen nemen (en de rest). Ook de verzekering bleek stukken goedkoper. God weet wat Hij doet…

Afrika

Daar had ik al jaren heen willen gaan en ineens kreeg ik een adres in Ouagadougou, Burkina Faso.
Maar geen geld…

image440Ik besloot mijn busje te verkopen om de vliegreis te betalen en zette ‘m op Marktplaats. Het was raar, maar ik had God in mijn hart horen zeggen dat ik ‘m zou verkopen na het afronden van mijn schooljaar. Ik hoopte dat iemand ‘m zou kopen met al die grote Bijbelteksten in allerlei talen erop… Eén dag na het afronden van mijn schooljaar heb ik ‘m verkocht. En nu komt het leuke: degene die mij het adres in Burkina had gegeven, had ook aan iemand anders een adres in Bulgarije gegeven; daar had hij een vriendin ontmoet en had nu een busje nodig om op en neer te reizen. En we ontmoetten elkaar dus op internet.

Eén jaar ben ik in Ouagadougou geweest zonder uitkering, loon of vaste giften. Enkele maanden voor ik terug zou gaan kreeg ik het financieel wat benauwd. Een zondag kreeg ik een profetie dat ik zou gaan reizen en dat ik me geen zorgen om geld moest maken. De volgende dag sprak ik met iemand die in Afrika verantwoordelijk was voor het bereiken van de onbereikte stammen met het evangelie. Hij nodigde mij uit mee te gaan naar de grensstreek met Liberia. “Dat is goed”, zei ik, “maar dan moet ik eerst om geld bidden.” Dezelfde week kreeg ik 4.000 Mark toegezegd van een geloofsgemeenschap in Duitsland waar ik een jaar bij geweest was.
Al met al heb ik ruim € 500 per maand uit kunnen geven en zelfs een nieuw motortje kunnen kopen.

God is absoluut betrouwbaar!
Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf.

Delen / Share
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on Twitter